„Samotny myÅ›liciel i badacz, teolog i psycholog w swej pustelni, który w pożądaniu rozkoszy Å›wiatowych i wÅ‚adzy nad Å›wiatem zapisuje wÅ‚asnÄ… duszÄ™ diabÅ‚u – czyż nie nastaÅ‚ teraz wÅ‚aÅ›ciwy moment, aby w tym obrazie ujrzeć Niemcy, dziÅ›, gdy Niemcy dosÅ‚ownie diabli wziÄ™li. Wielkim bÅ‚Ä™dem sagi i dramatu jest to, że nie wiążą Fausta z muzykÄ…. MusiaÅ‚ być muzykalny, musiaÅ‚ być muzykiem. Muzyka jest obszarem demonicznym”. Thomas Mann, „Niemcy i naród niemiecki”